vorige | overzicht publicaties | volgende


PUBLICATIE JUNI 2004

Ondernemen!: "Kleine zelfstandige móet specialiseren"


Vijf jaar geleden begon Julia Offergelt haar eigen bureau voor personeelsadvies. Na een stroeve start heeft ze als zelfstandige haar draai gevonden. "Wat ik nu doe, kan ik nooit in loondienst bereiken."

door Mike Schellart

Op haar kantoor zal minigeen jaloers zijn. Vanaf een luxe motor, een voormalig binnenvaartschip uit 1924, gelegen op een rustiek plekje in de Loosdrechtse Plassen, bestiert ze haar toko. "Een inspirerende omgeving waar ik in alle rust kan werken."

Julia Offergelt (35) begon in oktober 1999 met haar eigen personeelsadviesbureau, Personeelsadvies Offergelt. Voor die tijd had ze met haar partner een half jaar door Zuid-Amerika gereisd. Ze had net ontslag genomen bij Arbeidsvoorziening Midden-Nederland, waar ze zes jaar had gewerkt als account- en sectormanager overheden. "Ik had nog de keuze: onbetaald verlof of ontslag. Ik wilde aan iets nieuws beginnen. Tijdens de reis kreeg het idee voor het opzetten van een eigen bedrijf steeds meer vorm. Daarvoor had ik voldoende kennis en werkervaring in huis."

Ze schreef een businessplan en ging aan de slag. "Ik maakte in eerste instantie de fout door veel te breed te beginnen. Voor potentiële opdrachtgevers was daardoor niet duidelijk wat mijn toegevoegde waarde was. Tot twee jaar geleden heb ik geschaafd, geschaafd en geschaafd, tot wat het nu is. Breed is onverkoopbaar als zelfstandige, je moet je specialiseren. De startfase heb ik nu achter de rug. Voor mij is geen weg meer terug. Dit kan ik nooit in loondienst bereiken."

Eenmansbedrijf Offergelt helpt voornamelijk ondernemingen tot honderd medewerkers het personeelsbeleid passend te maken bij de bedrijfsstrategie.

"Mkb'ers hebben weinig tijd zich met personeelsmanagement bezig te houden. Ik zet alleen het personeelshuis op. Daarna moeten ze er zelf mee uit de voeten kunnen. Vervolgens houd ik alleen de rol van extern adviseur."

Offergelt combineert het zelfstandig ondernemerschap met het gezinsleven. Ze heeft twee zoontjes, van bijna vier en twee jaar. Ze werkt drie dagen per week, vaak zo'n acht tot tien uur per dag. Overheadkosten heeft ze nauwelijks: meer dan een laptop, telefoon, printer en een auto heeft ze niet nodig.

Vanaf augustus gaat ze vijf dagen per week werken, alleen nog geen hele dagen. "Dat komt zeker ten goede aan de omzet, omdat ik veel meer declarabele uren kan draaien."

Voor het werven van klanten hoeft ze niet veel moeite te doen. "Via mond-tot- mondreclame en netwerken kom ik aan mijn klussen. Gelukkig maar, want acquisitie is niet mijn sterkste kant. Toen ik begon heb ik een mailing verstuurd naar zestig adressen en die vervolgens nagebeld. Dat leverde één klant op, die heb ik overigens nog steeds."

De vrijheid die een zelfstandige zonder personeel (zzp'er) vaak wordt toegedicht, vindt Offergelt relatief. "Als zzp'er kun je tot op zekere hoogte je tijd flexibel indelen. Dat heeft als voordeel dat op tijden dat de kinderen thuis zijn, ik er ook echt voor hen ben. Maar alle uren die ik overdag niet kan maken, verschuiven naar de avond. Opdrachtgevers kunnen me ook 's avonds bellen. De verantwoordelijkheid voor je bedrijf gaat dus dag en nacht door."

Een verre vakantietrip zit er voorlopig niet in. Met haar gezin trekt ze wel regelmatig met de boot erop uit. Voor opdrachtgevers blijft ze dan bereikbaar per telefoon en e-mail. "De laptop gaat altijd mee."